750

Былая журналістка АНТ: Мне сорамна. Я абавязаная ў кожнага з вас папрасіць прабачэньня

21.06.2020 Крыніца: Радыё Свабода

Натальля Капоцева, былая карэспандэнтка беларускіх дзяржаўных тэлеканалаў і «Лепшы рэпартэр-2010», зьвярнулася на Інстаграме да беларусаў.

«Сыходзь! Крычу я ў сваім уяўленьні сярод дзясяткаў тысяч. Перакананая, у сьвеце няма чорнага і белага, але ёсьць тое, з чым аднойчы проста больш немагчыма мірыцца. Жыць у страху. Баяцца, што за плясканне ў ладкі дагодзіш ў аўтазак. За праяву грамадзянскага пратэсту ў СІЗА. Заўтра да прыстойнай маці, якая раней ні ў каго не выклікала пытаньняў, раптам прыйдзе апека. За тое што сёньня ў гэтай краіне ў сэкунду можна страціць сям’ю, свабоду, бізнэс. І нават за такія пасты таксама нешта можа быць. Хопіць», — піша Капоцева.

Яна расказала, зь дзяцінства марыла стаць журналісткай, з 16 год працавала карэпандэнткай, вяла моладзевую перадачу «5×5» на БТ, а пазьней пачала працу на АНТ, у Агенцтве тэленавін.

«Я хачу. Я проста абавязаная у кожнага з вас папрасіць прабачэньня. І цяпер для гэтага самы зручны момант. Бо сябры і блізкія даўно ведаюць, за што мне сорамна. Перш за ўсё за тое, што 15 і нават 10 гадоў таму была маладой і... дурной, а пакутавалі ад гэтага іншыя». — працягвае журналістка.

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Уходи! Кричу я в своём воображении среди десятков тысяч. ⠀ А сейчас расскажу, как от специального корреспондента белорусских телеканалов и «Лучшего репортера 2010» белорусского телевидения пришла к тому, что пишу сейчас. ⠀ Убеждена, в мире нет чёрного и белого, но есть то, с чем однажды просто больше невозможно мириться. Жить в страхе. Бояться, что за хлопанье в ладоши угодишь в автозак. За проявление гражданского протеста в сизо. Завтра к порядочной матери, которая ранее ни у кого не вызывала вопросов, вдруг придёт опека. За то что сегодня в этой стране в секунду можно потерять семью, свободу, бизнес. И даже за такие посты тоже что-то может быть. ⠀ Хватит! ⠀ Но давайте не голословно. Я хочу. Я просто обязана у каждого из вас попросить прощения. И сейчас для этого самый подходящий момент. Ведь друзья и близкие давно знают, за что мне стыдно. Прежде всего за то, что 15 и даже 10 лет назад была молодой и ... глупой, а страдали от этого другие. ⠀ Я грезила журналистикой с детства. С 16-ти работала как корр и была ведущей «5х5», а когда молодёжное ток-шоу выходящее на БТ в прямом эфире прикрыли... пришла в АТН. Агентство теленовостей. До сих пор самое «коронованное и финансируемое» подразделение Белтелерадиокомпании. Итак, мне 19 и я мгновенно закручиваюсь в этой кофемолке. Начинается с простецкого - сюжеты про зоопарк и дорожников, опа, у неё получается, дадим ка ей творческую темку для итоговой программы выходного дня. Хронометражи уже 5-8 минут. Ага, да у неё и это получается. А сегодня там митинг, а съезди ка подсними. Знайте, мне 33, а ТАМ ничего не изменилось. Снимать уличные протесты по-прежнему отправляют вчерашних выпускников. Рабов. Так это и называется у матерых... какое ж другое слово подобрать кроме пропагандистов. Сами они на такие съемки не выезжали и не выезжают. Боятся. Уж слишком знакомы народу их лица. ⠀ Продолжим. ⠀ Я уверена: многие в 18-20 и тогда, и сейчас мечтали делать честное телевидение, писать на важные для людей темы, транслировать народные мысли и быть рупором правды. Клянусь, я мечтаю до сих пор. Зовите меня как угодно. И спросите, почему так много лет понадобилось мне для разбития надежд. Простого ответа нет. Но вы правы 100 %

A post shared by naTasha Kopoteva ⚫️ (@important2think) on

«Мне 19 і я імгненна закручваюся ў гэтай кавамолцы. Пачынаецца з прасьцяцкага — сюжэты пра заапарк і дарожнікаў, опа, у яе атрымліваецца, дык дамо ёй творчую тэмку для выніковай праграмы выхаднога дня. Хранамэтраж ужо 5-8 хвілін. Ага, ды ў яе і гэта атрымліваецца. А сёньня там мітынг, а зьезьдзі ды здымі. Ведайце, мне 33, а ТАМ нічога не зьмянілася. Здымаць вулічныя пратэсты па-ранейшаму адпраўляюць учорашніх выпускнікоў. Рабоў. Так гэта і называецца ў мацёрых... якое ж іншае слова падабраць акрамя прапагандыстаў. Самі яны на такія здымкі не выяжджалі і не выяжджаюць. Баяцца. Ужо занадта знаёмыя народу іх твары».

Капоцева напісала, што шмат хто ў 18-20 і тады, і цяпер марылі рабіць сумленнае тэлебачаньне, пісаць на важныя для людзей тэмы, трансьляваць народныя думкі і быць рупарам праўды

«Клянуся, я мару да гэтага часу. Называйце мяне як заўгодна. І спытайце, чаму так шмат гадоў спатрэбілася мне для разьбітых надзей. Простага адказу няма. Але вы маеце рацыю 100%», — завяршыла свой допіс Натальля Капоцева.

Самыя важныя навіны і матэрыялы ў нашым Тэлеграм-канале — падпісвайцеся!