Аўтарская калонка Аляксандра Класкоўскага

Аўтарская калонка Аляксандра Класкоўскага

Аляксандр Класкоўскі. Скончыў факультэт журналістыкі БДУ. Прафесійна працуе ў медыях з 1978 года. Рэдагаваў моладзевы часопіс “Парус” з накладам мільён асобнікаў, газету “Знамя юности” часоў перабудовы (800 тысяч асобнікаў).

Быў адным з распрацоўшчыкаў канцэпцыі і першым галоўным рэдактарам інтэрнэт-газеты Naviny.by.

Шэсць гадоў выкладаў майстар-клас сучаснай журналістыкі ў Еўрапейскім гуманітарным універсітэце (Вільня).

Цяпер — кіраўнік аналітычных праектаў інфармацыйнай кампаніі БелаПАН, палітычны аглядальнік, медыйны трэнер.

Лаўрэат прэміі імя Святланы Навумавай 2013 года ў намінацыі “Палітычная аналітыка”, прэміі імя Герда Буцэрыуса “Свабодная прэса Усходняй Еўропы” 2014 года, конкурсу ГА "БАЖ" "Вольнае слова" 2018 года.

  • Аляксандр Класкоўскі: Далоў каланіяльныя перажыткі!

    Раз-пораз у нацыянальна свядомым сегменце фэйсбука ўспыхвае справакаванае чарговай нагодай абурэнне: як гэтыя расійцы смеюць называць нашу дзяржаву “Белоруссией”!

  • Аляксандр Класкоўскі: Шок! Загалоўкі, якія рэальна раздражняюць

    Штодня праглядаю сотні загалоўкаў, найперш у RSS-рыдары. Багата трапных, ёмістых, але ад некаторых крывішся, як ад зубнога болю. Спакваля абмалявалася нават класіфікацыя загалоўкаў, што рэальна раздражняюць.

  • Аляксандр Класкоўскі: Кейс Шылы. Наколькі вольныя супрацоўнікі СМІ ў фэйсбуку?

    Ужо бачу, як зморшчыўся чытач: ну колькі можна перажоўваць гісторыю, як эсэмэмшчыка Івана Шылу звольнілі з тэлеканала “Белсат”? Спакойна, я тут хачу, наколькі магчыма, абстрагавацца ад фігурантаў ды акалічнасцяў канкрэтнага скандалу, экстрапаляваць кейс Івана Шылы на рэаліі ды праблемы беларускай медыйнай прасторы.

  • Аляксандр Класкоўскі: Ды пішыце вы нармальнай мовай!

    Сёння модна страшыць, што журналістаў выціснуць робаты. Мне іншым разам здаецца, што некаторыя тэксты ў нашых медыях ужо цяпер пішуць робаты, нашпігаваныя тысячамі штампаў ды канцылярызмаў.

  • Аляксандр Класкоўскі: Журналісты і фаталісты

    У мінулую суботу давялося скамечыць свой рэлакс, бо афіцыйны лідар змяніў урад. Ад працы на ўласную рэдакцыю мяне раз-пораз адрывалі калегі — “Белсат”, “Радыё Свабода” ды іншыя, каму карцела атрымаць гарачы каментар. Карацей, звычайная наша прафесійная вар’ятня, калі адбываецца нешта такое.

  • Аляксандр Класкоўскі: “Справа БЕЛТА”. Хто ёсць ху

    “Справа БЕЛТА” зноў выразна правяла мяжу паміж “чэснымі” і “нячэснымі” журналістамі. Фармальна справе акурат і далі штуршок “чэсныя” (насамрэч, гледзячы па ўсім, іх проста скарысталі). І сёння, калі меркаваць па сацыяльных сетках, адносіны між двума гэтымі супольнасцямі ў нас — на мяжы класавай варожасці.

  • Аляксандр Класкоўскі: Дайце эксперту надзець штаны!

    Я пакуль што, дзякуй богу, дзейны журналіст, але іншым разам апынаюся і ў шкуры эксперта, бо ўжо шмат гадоў пішу пра палітыку. І калі ў першым амплуа, бывае, думаеш грэшным дзелам, ну якія ж бесталковыя гэтыя эксперты, то ў другой ролі здараецца наракаць на бесталковасць журналістаў.