Архіў

02.03.2012

Андрэй Пачобут: “Нават у турме я адчуваў сябе свабодным чалавекам”

Пра яго нават некаторыя калегі-журналісты гавораць як пра каскадзёра, які лезе на ражон і ўвесь час выпрабоўвае лёс. Гісторыі з арыштамі, судамі і КДБ быццам самі “прыцягваюцца” да прозвішча Пачобут...

23.02.2012

Андрэй Лянкевіч: “Калі просяць “сфоткай мяне” – ніколі не фоткаю”

Вы, вядома, памятаеце фотку Лянкевіча з разбітым у кроў носам, фотаапаратам і чырвонай шапкай у руцэ. І ведаеце, што пэўны час ён працаваў фотакорам “Нашай Нівы”. А потым знік – і выдаў альбом “Паганства”. Ну, і друкаваўся ў самых прэстыжных сусветных выданнях.

29.12.2011

Журналісцкія байкі: Как я редактировал Набокова

Был сентябрь 2001 года. Только что прошли очередные президентские выборы. С известным всем результатом.

29.12.2011

Журналісцкая байка: Как из Минска в Москву «материал по контрабанде» переправляли

«Когда была история с Шереметом — вот уже арестована первая съёмочная группа, вторая группа задержана*, т.е. арестованы все, — прислали сюда Володю Фошенко. (Он был корреспондентом ОРТ в Воронеже).

29.12.2011

Журналісцкія байкі: «Да надоели вы со своим членом!»

«Это было в начале 1980-х годов, когда в Беларуси была только одна журналистская организация – Белорусский союз журналистов. Я работал тогда в многотиражной газете, и мы с редактором наконец-то вступили в этот Cоюз и были очень горды, что наконец-то получили толстые красные книжечки, где было написано, кто мы такие…

29.12.2011

Журналісцкія байкі: «Маленькое всё какое-то…»

«Зімой – з 2001 на 2002 год – у Варшаву прыехаў Уладзімір Пуцін, тады яшчэ прэзідэнт Расіі. І ўсіх журналістаў, якія прыйшлі на “спецыяльны выхад для прэсы” каля палаца польскага прэзідэнта, пусцілі туды прыкладна на гадзіну раней, бо ўсіх трэба было праверыць — ці працуюць дыктафоны, ці камеры сапраўдныя, ці гэта не нейкія там муляжы, каб там бомб не было…