600 2

Ананіч – пра эфектыўнасць папярэджанняў, Бастунец – пра непатрэбнасць Мінінфармацыі

15.03.2016 Крыніца: Прэс-служба ГА "Беларуская асацыяцыя журналістаў" Сюжэт: Заканадаўства ў галіне СМІ

“Мы лічым неабгрунтаваным пункт гледжання апанентаў наконт таго, што папярэджанне Міністэрства інфармацыі – гэта ўмяшальніцтва ў рэдакцыйную палітыку. Гэта не ўмяшальніцтва, а выкананне заканадаўства”.

Такое меркаванне выказала міністр інфармацыі Беларусі Лілія Ананіч у часе анлайн-канферэнцыі на сайце БелТА “Медыяасяродак Беларусі ў новых умовах”.

Яна прыгадала вынясенне пісьмовых папярэджанняў сайтам nn.by і ej.by у пачатку сакавіка: “Эфектыўнасць гэтага захаду відавочная – літаральна ў дзень атрымання папярэджанняў інтэрнэт-рэсурсы ліквідавалі правапарушэнні". 

“Ёсць бок, які павінен выконваць заканадаўства аб СМІ, і ёсць права Міністэрства інфармацыі на вынясенне папярэджанняў”, – лічыць спн. Ананіч.   

Старшыня ГА “БАЖ” Андрэй Бастунец акурат гэткі падыход лічыць заганным.  

“Я пра гэта казаў і на “Клубе рэдактараў”, што наогул не справа Міністэрства інфармацыі – выступаць “арбітрам” у інфармацыйных спрэчках, – зазначыў у гутарцы з прэс-службай ГА “БАЖ” старшыня арганізацыі. – Міністр кажа, што да іх са скаргамі звяртаюца дзяржаўныя органы, грамадзяне, прадпрыемствы, а міністэрства вырашае, прымяніць санкцыю да СМІ ці не. Фактычна, тым самым яно бярэ на сябе і ролю суда, і ролю выканаўцы, прычым нават не звяртаючыся да другога боку – СМІ, інтэрнэт-рэсурсаў. Тыя постфактум даведваюцца, што ў дачыненні да іх ужытыя тыя ці іншыя захады. Адпаведным Канстытуцыі парадкам быў бы судовы разгляд інфармацыйных спрэчак, дзе бакі знаходзіліся б у роўных умовах. А Міністэрства інфармацыі з такімі паўнамоцтвамі наогул не павінна існаваць у дэмакратычнай дзяржаве”.  

У цэлым тэме кантролю дзяржавы над інтэрнэтам надавалася даволі шмат увагі ў часе анлайн-канферэнцыі Ліліі Ананіч:  

“Мы старанна аналізуем інфармацыйную прастору, і самы галоўны крытэр актуальнасці прынятых рашэнняў па рэгуляванні інтэрнэт-прасторы – гэта звароты грамадзян і арганізацый. За мінулы год паступіла больш за 300 такіх зваротаў па тэме інтэрнэту…

Звяртаюцца прадпрыемствы, арганізацыі, калі паказваюць нават на факты нядобрасумленнай канкурэнцыі паміж кампаніямі і прыводзяць факты скажэння інфармацыі аб той ці іншай кампаніі. Звяртаюцца таксама органы дзяржкіравання, калі ідзе скажэнне факталагічнай інфармацыі.

У гэтым кантэксце ў Міністэрства інфармацыі ёсць дакладны алгарытм дзеянняў, і лічу, што дзякуючы закону аб СМІ зроблены чарговы крок па нарошчванні прававой культуры ў гэтай сферы...

Інтэрнэт-рэсурсы адрозніваюцца ад традыцыйных сродкаў масавай інфармацыі тым, што там утрымліваюцца не толькі журналісцкія матэрыялы, але публікуюцца і каментары карыстальнікаў. У дачыненні да традыцыйных СМІ папярэджанні і іншыя меры ўздзеяння, прадугледжаныя заканадаўствам, эфектыўныя. Як правіла, дастаткова аднаго папярэджання. Праўда, быў выпадак, калі выданне, якое спецыялізуецца на крымінальнай тэматыцы, атрымала другое папярэджанне за публікацыі, якія абражаюць гонар і годнасць. Думаю, што калі і гэты ўрок не будзе ўспрыняты рэдакцыяй, то будзем больш пільна разглядаць дзейнасць гэтага СМІ…”

Каментары

АБ НЕЗАЛЕЖНЫХ СМІ

Гэтыя два беларускія бакі - Міністэрства праўды і Міністэрства незалежнай СМІ-мафіі - робяць выгляд, што ўжо болей за два гады не існуе майданутых праблем вна Ўкраіне, якія ўзніклі з-за злачыннага амаль 25-гадовага папушчальніцтва тамтэйшых уладаў і злачыннай амаль 25-гадовай непрадажнасці тамтэйшых свабодных некарумпаваных СМІ, якія гэтымі сумарнымі дзеяннямі задурманілі украінскаму люду галаву і прывялі Неньку да таго, да чаго прывялі, а менавіта да нянавісці да рускага чалавека і Расеі, да безуладдзя, страты тэрыторый, развалу дзяржавы і эканомікі, шматтысячным ахвярам і інш.

І ўсё гэта з-за быццам бы дэмакратыі ўвогуле, адным з галоўных складнікаў якой ёсць свабода слова, і ўсё гэта быццам з-за вольнага шляху Ўкраіны ў дэмакратычны ЕС, а не з-за грошаў...

Калі ўсё застанецца як мае быць зараз, то існая беларуская ўлада прайграе інфармацыйную вайну, а з ёй дзяржаву Беларусь, і, зразумела, ўладу, якая пакуль ёсць адзінае, што нас аберагае ад хаосу.

За 25 год існавання суверэннай Беларусі ў ёй з'явілася ўсё, акрамя Свабоды Слова. (Зараз кажу аб нашых незалежных - тыхх саммыхх саммыхх маіхх любіммыхх, чытанныхх і абажанныхх. Гэта я пудру мазгі вэб-рэдактару БАЖ - мо надрукуе наступнае).

Замест СВАБОДЫ СЛОВА незалежныя СМІ нарадзілі мафію. СМІ-мафію.
("Группа лиц, действующих по какому-л. соглашению, договору (обычно с неблаговидными целями)." Грамота.RU.)

Якія гэтыя непрыгожыя мэты? Тут прыйдзецца неяк дыпламатычна абыйсці незалежны дваццацігадовы хлеб нашых незалежных СМІ - тэму дэскрыдытацыі кіраўніка Беларусі ў вачах беларускага народу, якога абраў беларускі народ, і таму скажу толькі аб ідэалагічных складніках тае незалежных СМІ-мэт, а менавіта - ПАМЫЛКОВЫЯ. На 100 адсоткаў бел-чырвона-белыя і таму на 100 адсоткаў памылковыя.

На дэсерт нагадаю, што некалі мы, чытачы сайту Хартыі97, самі стваралі тэмы для абмеркавання на форуме і ня ведалі, што ўсяго праз некалькі год тамака ж нельга будзе нічога пісаць, акрамя бруда ў бок кіраўніка Беларусі. То бок у незалежныя СМІ прыйшла Свабода Слова па бел-чырвона-бела незалежнабеларуску.
Да кучы з'явіліся вэб-рэдактары, якія курыруюць тую самую бел-чырвона-белую Дэмакратыю і Свабоду Слова Міністэрства незалежнай СМІ-мафіі, дый вырашаюць, што друкаваць, а што не.

Пры гэтым, мяркую, нашым незалежным не нашкодзіць, калі нагадаю анекдот, як кіраўнік нашае дзяржавы дапамагае беларускаму люду перабіраць бульбу па тэлефоне.

А чым вы ад яго адрозніваецеся, незалежныя вы мае?

Таму прапанова:
Пераназавіце свой БАЖ у Міністэрства Незалежнай Праўды, і не трэба будзе перапісывацца з Міністэрствам праўды ўлады.

Але як вы не назавецеся, БАЖ-мафія, вам выходзіць з несвабодыслова трэба будзе часу болей, чым згаданыя чвэрць стагоддзя. И нам вашым чытачам таксама. Куды ж мы з вашае падлодкі дзенемся?..

P.S. Чамусьці забыўся сказаць, што ўсе незалежныя СМІ абмяжоўвалі і абмяжоўваюць маё права карыстацца маёй роднай беларускай мовай.

P.P.S. Вось нядаўні прыклад інфармацыйнай вайны супраць Беларусі і Расеі.

На сайте Белорусской службы радио СВАБОДА вчера 17 марта 2016 года появилась статья Михася Скоблы "Крест Евфросинии Полоцкой находится под Москвой?", в которой интервью с белорусским историком Сергеем Тарасовым.

Приведу финальный вопрос и ответ в моем переводе с белорусского.
Михась Скобла: "Крест Евфросинии Полоцкой цел и находится в подмосковном Сергиевом Посаде, в Троице-Сергиевой лавре?"
Сергей Тарасов: "На мой взгляд - да. Мои исследования и логика событий приводят именно туда." Конец цитирования.

Это не первая публикация в белорусских СМИ подобных русофобских рассуждений, которые приводят белорусов к мысли, что одна из святынь нашего народа, пропавшая на территории Беларуси в начале II второй мировой войны, сегодня может находиться только в России.

То есть цель публикаций подобной статье на сайте СВАБОДЫ следующая:
- Посредством независимых непродажных белорусских СМИ в очередной раз распространить ненависть к русскому человеку и России, тем самым продолжить дело белорусского бел-чырвона-белага / бело-красно-белого (читай - оппозизионного) идеологического адраджэння / возрождения 1988-94 годов, которое не принял белорусский народ, полагаю, именно из-за этого фактора русофобства, то есть из-за ненависти бел-чырвона-белых к русскому человеку и России.

Эта статья на сайте радио СВАБОДА - пример информационной войны против Беларуси и России. При попустительстве белорусской власти, не замечающей распространение русофобства в белорусских СМИ.

Подобное 25 лет независимости имело место и есть на Украине, только власть там украинская. Была украинской, а стала бандеровской.
А на Беларуси чьей станет?