Ці здольны Байнет «самарэгулявацца»?

Ці «саспеў» беларускі Інтэрнет да самарэгулявання? Ці здольныя прадстаўнікі Байнет-рэсурсаў дамовіцца паміж сабою пра выкананне стандартаў «традыцыйнай» журналістыкі, адказнае стаўленне да працы з інфармацыяй, захаванне этычных норм, прынятых у прафесійным асяроддзі?

Гэтае пытанне стала асноўнай тэмай дыскусіі, якая адбылася 29 траўня ў офісе ГА «БАЖ». Вынікам сустрэчы, у якой бралі ўдзел каля дзесятка сябраў БАЖ — супрацоўнікаў беларускіх інфармацыйных інтэрнет-рэсурсаў, стала прапанова распачаць доўгатэрміновую кампанію з працоўнай назвай «Чысты Байнет».

Першым этапам кампаніі мусіць стаць шырокае грамадскае абмеркаванне розных аспектаў прафесійнай працы ў Байнеце — з удзелам супрацоўнікаў асноўных інфармацыйных айчынных інтэрнет-рэсурсаў, спецыялістаў у галіне аўтарскага права, тэхнічных экспертаў. Па-першае, грамадская дыскусія дазволіць прыцягнуць увагу да гэтай тэмы і, магчыма, заахвоціць журналістаў больш адказна ставіцца да сваёй місіі. Па-другое, ініцыятыўная група не прапануе гатовых «рэцэптаў» самарэгулявання і спадзяецца, што яны будуць выпрацаваныя менавіта ў часе шырокага абмеркавання.

Апошнім часам прадстаўнікі Міністэрства інфармацыі і іншых дзяржаўных устаноў усё часцей выказваюць заклапочанасць тым, што Інтэрнет у Беларусі нібыта застаецца па-за сферай прававога рэгулявання. Між тым, рэгламентаваць працу асобнага сегменту сусветнага Сеціва будзе надзвычай складана, — падкрэсліваюць медыяэксперты. Менавіта таму еўрапейскія структуры заклікаюць вельмі асцярожна падыходзіць да пытання рэгулявання інтэрнет-прасторы і аддаваць перавагу самарэгуляванню.

Ініцыятары кампаніі «Чысты Байнет» (працоўная назва) спадзяюцца, што ідэя самарэгулявання знойдзе водгук і ў большасці калегаў па Байнеце. Інтэрнет адкрывае перад журналістамі шмат новых, вонкава надзвычай прывабных, магчымасцяў — аператыўнасць, ананімнасць, магчымасць змяняць кантэнт інфармацыі пасля яе апублікавання і г.д. Усё гэта разам стварае ілюзію меншай адказнасці за напісанае ў параўнанні з друкаваным выданнем.

Аднак кожная з гэтых магчымасцяў мае адваротны бок, калі забыцца на прафесійныя стандарты. Імкненне быць першым можа абярнуцца распаўсюдам неправеранай інфармацыі. Ананімнасць з дапамогай тэхнічных сродкаў вельмі хутка раскрываецца. Пры неабходнасці кантэнт фіксуецца ў момант апублікавання матэрыялу і потым фігуруе ў судах аб абароне гонару і годнасці. У Беларусі ўжо быў не адзін выпадак прыцягнення да адказнасці з публікацыі ў Інтэрнеце — нягледзячы на тое, што сёння інтэрнет-рэсурсы фармальна не лічацца СМІ.

«Паспяховым будзе той сайт, які пазітыўна запомніцца карыстальніку…»

Журналисты выходят на тропу войны 

Паўлюк Быкоўскі: «Інтэрнет падобны да бібліятэкі, дзе суіснуюць добрыя і кепскія крыніцы інфармацыі…»

Аляксандр Класкоўскі: «Чытач атрымлівае асалоду ад таленавітага суб’ектывізму»

Comments