Ігар КЛЕПІКАЎ. Абсалютны нуль

Пошук

СТУДЭНЦКІЯ ПРАЕКТЫ | ЧАСАПІС "ПАМІЖ", № 3-2003

ІГАР КЛЕПІКАЎ. АБСАЛЮТНЫ НУЛЬ

ГУТАРКА

Інтэлектуальнае поле
беларускай культуры

ЭСЭ

Марыя Мартысевіч. Бег,
альбо нацыя эмігрантаў

Генадзь Драгун. А...

Генадзь Драгун. DIY.
Зрабі гэта самастойна

ПАЭЗІЯ

Марыя Барадзіна.
Калодзежы

Ігар Клепікаў.
Абсалютны нуль

Віка Трэнас. Эсэ № 7

Аксана Спрынчан.
Suum cuique 1

Зьміцер Плян. адрэзалі. рызман жывога неба

Тацяна Вабішэвіч. Пачатак

ПРОЗА

К.Т. Rijsdaalder. Манэта ў
два з паловаю гульдэны

Аляксандар Малама.
Касьба

Артур Грэй.
Праз калінавы мост

Сьцяпан Панаеў.
Спроба партрэту

КІШЭННАЯ ЭЎРОПА

Даніла Кіш. Apatrid

Даніла Кіш. Варыяцыі на тэму Сярэдняй Эўропы

Станіслаў Бараньчак. Вакно й люстра

Томаш Бэрнхард. Гэта камэдыя? Гэта трагедыя?

Эдып сваёй краіны

Юрко Іздрык.
Бацька; Калідор

Юрко Іздрык. "Дзённыя" рэфлексіі ў сутоньні

Тарас Прахаська. Два безадказныя рэпартажы

Безадказная проза

Лешак Калакоўскі. Чатыры байкі пра ідэнтычнасьць

Рэцэнзіі й водгукі

Абсалютны нуль

Нулі на гадзіньніку

Нуль на тэрмомэтры

Нулявая вільготнасьць

Нулявая кіслотнасьць

Нуль паскаляў ці мілімэтраў

Нуль рэнтгенаў

Пры поўнай адсутнасьці ветру

Нуль над узроўнем мора

На нулявым кілямэтры

Не нарадзіўся ніхто

І ніхто не памёр

Нікога няма

Нічога няма

Пакуль...

Абсалютны нуль.

***

Стужкі чужых гарызонтаў

Процьмай таўшчэзных рулёнаў

Куткі засьмецілі памяці...

Чакаю палёгкі ад замеці,

Чакаю квецені сьнежня,

Каб адшукаць ранейшага

Сябе ў бясконцых сумётах,

Прагну палёту...

Шкляная мяжа

А сьвет

як заўсёды

за шклом

вокнаў дамоў

трамваяў

вагонаў мэтро

тралейбусаў і аўтобусаў

жывеш на замкнёным глёбусе

можна пабачыць усё

толькі нельга памацаць

і што б ты ня ўбачыў за шклом

як бы не выпіналася

зьява са звыклага шэрагу

тонкую лінію шкла

не пераступіць яна.

Рэквіем лету

Горад астывае...

Спрабуючы ўтрымаць цяпло,

Наколвае неба

На парасоны й антэны,

Спрабуючы закрыцца

Небам, нібыта коўдрай,

Ад касьмічнага холаду...

Але павуціньне дажджу

Ірвецца так лёгка...

***

Час гаючай самоты

Чаканьне

Цягніка з “Партызанскай”

(зоны?)

На скрыжаваньні

Адмысловых

Кратовых нораў

Раскратаваных

Расквадратаваных

Кафляю, шклом, бэтонам

І сьлізготаю мармуровай

Час гаючай самоты

Ў замкнёнай прасторы

Пад белым сьвятлом

Шматлікіх клонаў

Халоднага сонца

Станцыя мэтро “Купалаўская”, чацьвер, 21:45

Марыя Барадзіна.
Калодзежы

Ігар Клепікаў.
Абсалютны нуль

Віка Трэнас. Эсэ № 7